Türkiye Ekonomisi
Dünya Ekonomisi
Osmanlı Ekonomisi
Finansal Ekonomi
İşletme Ekonomisi
Hizmet Ekonomisi
Kalkınma Ekonomisi
Tarım Ekonomisi
Borsa ve Yatırım
Ekonomi Sözlüğü
Ekonomi Ders Notları
Ekonomi Düşünürleri
Genel Ekonomi Soruları
Özel İstatistik Arşivi
Özel İktisat Konuları
Açık Öğretim İktisat
Ekonomi Kurumları
Kamu Yönetimi
Kamu (Devlet) Maliyesi
Sigortacılık Konuları
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Sosyal Demokrat Partilerin Örgüt Yapıları İle İlgili Bir Öneri 

Nasıl bir Türkiye, nasıl bir sol örgütlenme ve nasıl bir iktidar soruları, sosyal demokratların yanıt aradığı güncel sorunlardır. Nasıl bir Türkiye sorusunun yanıtı; özgür birey, örgütlü toplum, sürdürülebilir kalkınma ve hakça paylaşım başlıkları altında, sosyal demokrasinin özgürlük, eşitlik ve dayanışma ilkeleri ışığında irdelenebilir. Nasıl bir sol örgütlenme sorusuna yanıt aranırken de sosyal demokrasinin, değinilen evrensel ilkeleri özenle göz önünde bulundurulmalı ve parti yapısı oluşturulurken, halkımızı siyasete özendiren, ülke için örnek bir demokratik model ortaya konula-bilmelidir. Burada özellikle üzerinde durulması gereken, halkın siyasete ilgisini yeniden yaratacak katılımcı bir modele duyulan ihtiyaçtır. Temel sorun buradadır. Gerçektende günümüzde geniş halk yığınlarının temsili demokrasiden beklentileri giderek aşınmaya başlamıştır. Çünkü sosyal devlet ve popülizm anlayışı liberal ve muhafazakar iktidarlarca terk edilme yolundadır, her şeyin piyasa talebine göre belirlenmesi, piyasanın ve karlılığın temel ilke olarak benimsenmesi, geniş halk kitlelerinde olumsuz etkiler yaratmıştır. 

Siyasi partilerimizde siyasi demokrasi yoktur ama geniş halk yığınları yeterli bulmasa da ülkemizde temsili bir demokrasinin varlığı inkar edile­mez. Bu nedenle, siyasi partilerin, demokrasinin önce kendi örgütleri içerisinde uygulandığını göstermeleri demokrasinin işlerliği konusunda halka güven verilebilmesi için şarttır. Bunun için de siyasi partilerin iç yapılarının demokratikleşmesi ve halkla siyasi partiler arasındaki örgüt duvarının kaldırılması gerekir. 

Bu bağlamda, sosyal demokrat bir partinin yapılanmasında gerçek demokrasinin gerçekleşmesine imkan verecek bir düzenin oluşumuna öncelik verilmelidir.  Böylesi bir yapı oluşturulurken, yalnızca sol sayılabilecek her düşüncenin teşkilat organlarına adil ve dengeli bir biçimde yansıması değil aynı zamanda bu yapının, ülkenin tüm kurumları için örnek bir model oluşturması da amaçlanmalıdır. Ayrıca bu yapı, birey olarak, toplumsal grup ve sosyal kesimler olarak yurttaşların siyaset yap­malarını da özendirici olmalıdır. Bunun için parti, sivil toplum örgütleriyle sıkı bir diyalog sürecine girmeli ve ilişkiler olabildiğince açık ve karşılıklı geçişe imkan verir bir yapıda tasarlanmalıdır. 

Bu yapılanma çalışmalarında, Sosyal Demokrat Partinin, çalışan toplumsal kesimlerin örgütü olduğu gerçeği hiçbir zaman gözardı edilmemelidir. Bu bağlamda olmak üzere, Partinin tüm hiyerarşik kademelerinde, çalışan kesimlerin temsilcilerine doğal üyelikler ihdası öngörülebilir. Böylesi bir yaklaşımın felsefi bir yaklaşım olmaktan öteye demokratik bir tercih olduğu bilinmelidir. Gerçektende, bir İl veya ilçe'de 3-5 bin üyenin oyuyla göreve gelen bir sendikacının veya mesleki kuruluş önderinin, 1500-2000 üyeli bir siyasi partinin yönetim organında doğal üye olarak yer alması antidemokratik olarak nitelendirilebilir mi ? Kaldı ki böyle bir doğal üyelik, emekçi kesimlerin yetenekli pek çok sivil toplum önderinin siyasete çekilebilmesi ve siyasi kadroların geliştirilip çeşitlendirilebilmesi için yeni fidanlıklar da oluşturabilecektir. 

Sivil toplum kuruluşları da siyasi partiler gibi demokratik kuruluşlardır. Hatta başta sendikalar ve mesleki kuruluşlar olmak üzere çoğu sivil toplum örgütleri, siyasi partilere göre daha çok sayıda üyenin katılımıyla ve gerçek demokrasiye daha yakın kural ve yöntemlerle yönetilmektedir. Örneğin; pek çok sendikanın veya esnaf ve sanatkarlar Odaları birliğinin üye sayısı, bulunduğu yöredeki siyasi partilerin tüm üye sayılarından daha fazladır. Dolayısıyla binlerce üyenin tercihiyle göreve getirilen bir sivil toplum önderinin bu seçilme başarısı son derece demokratik bir örnektir ve böylesi bir başarıyı kazanmış halk önderlerinin sol siyasete ilgi duymaları için doğal yönetim kurulu üyeliği dahil çeşitli özendirici mekanizmaların devreye sokulması gereği vardır. 

Böylece çalışan kesimlere, partinin, onların çıkarlarının korunmasında önemli bir toplumsal araç olduğu güvencesi verilebilecek ve bir anlamda o siyasi partinin söz konusu toplumsal kesimin çıkarlarını siyasi platformda savunan yandaş bir siyasi örgüt olduğu inancı yaratılabilecektir. Böylece Sivil toplum önderleri, kendi çıkarlarını savunan bir siyasi partinin zaten mevcut bulunduğunun ve siyaset yapmak isterlerse bunun orada yapılmasının daha kolay ve uygun olduğunun bilincinde olacaklardır. 

Böylesi bir yaklaşım partiyi geniş kitlelere açacak ve halkla diyalogu daha dinamik ve sürekli hale getirecektir. Ayrıca sivil toplum önderleri de partiyi benimseyebilecek ve içinden çıktıkları toplumsal kesimlerle parti arasında yeni diyaloglar ve kanallar açılmasına katkıda bulunabileceklerdir.

Sosyal Demokrat bir Partinin çalışan kesimlerle ilişkilerini güçlendirip geliştirebilmesi için böylesi mekanizmaları yaşama geçirmesi gereği açıktır. Günümüz Türkiye'sinde sosyal demokrat partilerin çalışan kesim­lerden kopuk, elit yapılar haline gelmiş bulunması, bugün bu ve benzeri mekanizmaların tartışılmasını zorunlu kılmaktadır. Çalışan kesimlerle oluşturulacak rasyonel ve kurumsal böylesi ilişkiler, sol siyaset ile çalışan kesimler arasındaki organik bağlantıların yeniden oluşumunda yararlı ve etkili bir yöntem olabilir. Yaşam pratiği,bu inancı güçlendiren örneklerle doludur.

 

 

Anasayfa - İktisat - Makale - Ekonomi - Borsa - İstatistik - Türkiye Ekonomisi - Ekonomi Sözlüğü - Türküler

Since 2005