Fiyat İstikrarı

Paranın değerinin korunması veya istikrar amacı, fiyatlar genel seviyesinin istikrarı amacıyla özdeştir. Bu amaç tüketici fiyat veya geçinme endeksleriyle ölçülür.

Para değerinin istikrarından, öncelikle paranın iç değeri anlaşılır. Paranın iç değerinin istikrarından, mutlak bir para değeri ve bununla mutlak ve sabit bir fiyat seviyesi öngörülmez. Fiyatlar genel seviyesindeki yıllık ortalama artış hızı, enflasyon oranını verir. Enflasyon oranının %1 ile 2 dolaylarında tutulabilmesiyle istikrar amacı gerçekleşmiş sayılır. 

Bu düzeydeki bir enflasyon oranı yani para değerindeki kayıplar, sürünen enflasyon olarak adlandırılır. Tam istihdamda ve büyüme süreci içindeki bir ekonomide bu oran kaçınılmaz görülür. Böylece mutlak değil, göreli bir fiyat istikrarı söz konusu olur.

Yukarıda değinilen %1-2 oranı bazı ülkelerde özellikle azgelişmiş ülkelerde biraz daha yüksek tutulabilir. Azgelişmiş ülkelerde bu oran %5’in üzerine çıkar. Belli bir hoşgörü sınırının üzerindeki enflasyon oranları paranın ekonomideki fonksiyonlarını sarsar. Bu nedenle para istikrarı bazı durumlarda tam çalışma amacından bile daha çok ağırlık kazanır.%2’lerin üzerindeki ve tolerans sınırlarını aşan bir enflasyon hızı, paranın istikrarını bozduğu gibi, büyüme sürecini de olumsuz etkilemektedir. Çünkü paradan kaçış nedeniyle, tasarruf oranı genellikle olumsuz etkilenir. Enflasyonun tasarruf üzerine etkisi, belli durumlarda ve belli sosyal gruplar için aynı olmaz. Çünkü enflasyonun, geliri yeniden dağıtıcı etkisi belli sosyal grupların yararına gerçekleşir.

Yüksek enflasyon oranlarında, para değerinin sürekli kaybolması nedeniyle, fiyatlar genel seviyesi de sürekli bozulur. Oysa, piyasa sisteminin fonksiyonel işlerliğinin aksamadan gerçekleşmesi için, fiyat mekanizmasının enflasyonun bozucu etkilerinden korunması gerekir.