Kapitalist bir ekonomide iktisadi büyümenin dengeli olabilmesinin koşullarını araştıran model. İngiliz iktisatçı Harrod ile ABD’li iktisatçı Domar ayrı ayrı geliştirdikleri modellerde benzer sonuçlara vardılar ve tezleri iktisat literatüründe Harrod-Domar modeli olarak anılmaya baş­ladı. Modeli şöyle ,özetlemek mümkündür: Bir ekonomide tasarruf eğilimi yüzde 20 olsun. Yani insanlar gelirlerinin beşte birini tasarruf etmektedirler. Ekonomide dengenin koru­nabilmesi için tasarrufların yatırımlara eşit olması gerektiğine göre yatırımlar da gelirin beşte biri kadar olmalıdır. Öte yandan bir birimlik yatırımın sağladığı üretim artışını sermaye hasıla oranı ile gösteriyoruz. Bu oran da 4 olsun. Bunun anlamı her 4 birimlik yatırımla üretimde (o dönem için) 1 birimlik üretim artışı sağlanmaktadır. Yukarıdaki sayısal örneğimize dönersek, 100 liralık gelir 20 lira tasarruf yaratır. Burada dengenin korunması için yapılması gereken yatırım da 20 liradır. 20 liralık yatırım ise S birimlik üretim artışı sağlamaktadır. Dolayısıyla bu ekonomide tam kapasite büyüme hızı yüzde S'tir. Bir başka ifadeyle bu ekonomide büyüme hızı yüzde 5 olmazsa denge sağlanamaz, çünkü tasarruf yatırım eşitliğini veren büyüme hızı budur. Harrod ve Domar'a göre bu oranın tutturulmasını sağlayan bir mekanizma kapitalizmde yoktur. Öte yandan o ekonominin nüfus artış hızı yüzde 2 ve verimlilik artış hızı da yüzde 4 olsun. İkisinin toplamı olan yüzde 6 o ekonominin büyüyebileceği mümkün olan en yüksek hızı verir. Kapitalizmde büyüme hızının yüzde 5 ya da 6 olmasını sağlayan hiçbir mekanizma yoktur. Çünkü tasarruflar ve yatırımlar ayrı ayrı unsurlara bağlıdır. Dolayısıyla Harrod - Domar modeline göre sistem istikrarsızdır.