Bölgesel Planlama, KIrsal KalkInma ve Kırsal Sanayİ

Tarımda kaynakların tam ve etkin kullanımı bölgesel planlama ile mümkün olabilir. Türkiye' de coğrafi bölgeler, hatta daha dar bölgeler iklim, topoğrafya ve ekoloji bakımından büyük farklılıklar göstermektedir. Bu özellik bölgesel planlama gerekliliğini önemli kılmaktadır. 

Türkiye tarımında bugüne kadar daha çok madde politikası izlenmiştir. Oysa tarım ekonomistleri tarafından çeşitli bölgelerde ya­pılan araştırmalarda kaynakların yarısının kul­lanılmadığı saptanmıştır. Diğer bir ifadeyle ge­nel ekonominin birinci temel ilkesi olan kay­nakların tam kullanımının gerçekleştirilemedi­ği bir Üretim deseni söz konusudur. Ancak bu sorunun çözümünden sonra ikinci aşama olan kaynakların etkin kullanımına geçilebilecektir. İşte burada temel strateji merkezi plan ile taş­radaki işletme planları arasında köprü görevi yapan tarımsal bölge planları hazırlama ve uy­gulamalarına geçilmelidir. Bölgelerde tarımsal plan yapma ve uygulamakla görevli kurumlar oluşturulmalı, tarımsal bölge planı hazırlanma­sı için gerekli veriler ayrıntılı bir şekilde sap­tanmalı ve ortaya konulmalıdır. Üniversite ve ilgili kurumlarda tarımsal bölge planlaması ko­nusunda çalışacak personel yetiştirilmesine önem verilmelidir. Bölgesel planlama konu­sunda yasal düzenlemeler yapılarak tarımsal bölge planlama kuruluşları oluşturulmalı ve bu kuruluşlar doğrudan sorumlu tutulmalıdır. Böylece ulusal planların bir bütünleyicisi duru­mundaki bölgesel planlar, ulusal plan hedeflerine ulaşılmasında büyük katkı ve yararlar sağlayabilecektir 

Türkiye'de kırsal kesimde yaşayan insanların hemen hemen tek geçim kaynağı tarımsal faaliyetlerdir. Bu nedenle kırsal kalkınmanın en önemli koşulu tarımsal kalkınmadır. Birim alan ve birim hayvandan elde edilen verimin artırılması ve bunun için modern tarımsal girdilerin optimal kombinasyonu, tarım işletmelerinin modernizasyonu, eğitim düzeyinin yükseltilmesi, sosyal güvenlik, sağlık vb. hizmetlerin entegre bir anlayış içinde yürütülmesi gerekmektedir.