MALİYET ENFLASYONU

Fiyatlar ve ücretler ekonomide tam istihdama ulaşmadan yükselmeye başlamaktadır. Ekonomide örneğin %30’lar düzeyinde eksik kullanım %10 düzeyinde işsizlik varken bile fiyatlar yükselmektedir. Ekonomide eksik kullanılan kaynaklar varken maliyet fiyatları yukarı itilebiliyorsa buna maliyet enflasyonu denilmektedir. Bir diğer ifade ile talepte değişim yokken maliyette otonom artış olmasıdır.

sendika w₁ olacak diyor. Emek talebi geriliyor. İstihdam düşüyor.Üretim düşüyor. Ekonomideki para miktarı sabit. Ama fiyatlar yükseliyor.

 

İşsizlik oranlarının arttığı dönemlerde bile sendikalar üyelerinin bir kısmı işten çıkartılsa bile nominal ücretlerin arttırılmasına çalışırlar. Eğer bu sırada emeğin prodüktivitesi artmamışsa ve firmalar ücret artışlarını üretim maliyetlerine yansıtmışlarsa fiyatlar üzerinde yukarıya doğru bir baskı olacaktır.

Öte yandan sendikasız olanların maliyet enflasyonunda katkısı büyüktür. Örneğin ekonominin canlanmasının dourğa çıktığı dönemlerde (boom dönemi) sendikasız olan işçileri ücretlerinin öncelikle ve daha hızlı artacağı düşünülebilir. Çünkü sendikalı işçilerin yapmış oldukları sözleşmeler onların ücret taleplerini gecikmeli olarak gündeme getirecektir. O halde sendikaların enflasyon oranı hızlanırken enflasyonu frenlediği, düşerken de düşüşü yavaşlattığı söylenebilir. Sendikaların 2-3 yıl için toplu sözleşme yapmaları fiyat enflasyonunun atalet kazanmasının en önemli nedenidir.

Maliyet enflasyonunun diğer etkenleri arasında petrol ve diğer hammadde fiyatlarında görülen artışları sayabiliriz.